เรื่องเด่น เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน วันศุกร์ที่ ๑๑ กันยายน ๒๕๖๙

เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน วันศุกร์ที่ ๑๑ กันยายน ๒๕๖๙

​

 

วันนี้ตรงกับวันศุกร์ที่ ๑๑ กันยายน พุทธศักราช ๒๕๖๙ ต้องกับวันแรม ๑๔ ค่ำ เดือน ๙ วันพระสิ้นเดือน ปีมะเมีย ต้องบอกว่าเป็นอะไรที่ "น้ำตาจิไหล" เนื่องเพราะว่าเมื่อเจริญพระกรรมฐานและทำวัตรเช้าแล้ว กระผม/อาตมภาพก็ต้องขอสัตตาหะฯ ในท่ามกลางสงฆ์ เพื่อเดินทางไปกิจนิมนต์ตามฎีกาหลวง แล้วขณะเดียวกัน ก็ต้องมอบฉันทะแก่พระภิกษุทั้งหลายของวัดท่าขนุน ให้ลงอุโบสถทบทวนพระปาฏิโมกข์แทนด้วย

ส่วนงาน "สืบสานวิถีถิ่นวิถีธรรม เยี่ยมยลอัตลักษณ์ชุมชนวัดท่าขนุน ทองผาภูมิ" นั้น กระผม/อาตมภาพได้มอบหมายให้พระวิทยากร ตลอดจนกระทั่งคณะวิทยากรจากชุมชนคุณธรรมต้นแบบวัดท่าขนุน ได้เข้าประจำฐานการเรียนรู้ต่าง ๆ และมอบหมายให้ "ท่านรองฯ สมเกียรติ" (นายสมเกียรติ นาคศรีโภชน์) รองประธานสภาวัฒนธรรมอำเภอทองผาภูมิ คนที่ ๑ ทำหน้าที่ประธานในพิธีเปิด ร่วมกับ "นางสาววริษฐา สงวนเสริมศรี" ผู้ว่าราชการจังหวัดกาญจนบุรี และเป็นประธานในการประชุมคณะกรรมการสภาวัฒนธรรมอำเภอทองผาภูมิ และประชุมคณะกรรมการชุมชนคุณธรรมต้นแบบวัดท่าขนุน ครั้งที่ ๕/๒๕๖๙ แทนเช่นกัน

เมื่องานทุกอย่างมาประดังกันเช่นนี้ จึงจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องเลือกเอาอย่างใดอย่างหนึ่ง ในส่วนของฎีกาหลวงนั้น ต้องใช้พัดยศ ไม่มีใครสามารถทดแทนได้ ก็ต้องให้ความสำคัญเป็นอันดับหนึ่ง ที่เหลือค่อยมอบหมายให้คนโน้นบ้าง คนนี้บ้าง ทำงานแทน

ในส่วนนี้ เพื่อนฝูงพระสังฆาธิการ "อิจฉามารศรี" กระผม/อาตมภาพมาก บอกว่า "ไม่มีทีมงานอย่างวัดท่าขนุน" กระผม/อาตมภาพบอกไปว่า "ไม่มีก็สร้างขึ้นมาสิวะ..! แต่ว่าพวกคุณถึงสร้างทีมงานขึ้นมาก็ทำไม่ได้อย่างผมหรอก" เมื่อท่านทั้งหลายถามว่า "เพราะเหตุใด ?" ก็ได้บอกไปว่า "เพราะผมมอบความไว้วางใจให้กับใครไป ก็ให้คนนั้นทำหน้าที่แทนโดยสิทธิ์ขาดไปเลย ส่วนพวกคุณถ้าหากว่ามอบงานให้ใครแล้ว ก็ยังต้องไปคอยตามสอดส่อง "ล้วงลูก" อยู่เสมอ จนทำให้คนที่ทำงานเขาทำไม่ถนัด ตัดสินใจก็ไม่ได้ เพราะว่าถ้าตัดสินใจไปแล้วไม่ถูกต้องตามกำลังใจ คุณก็จะไปดุด่าว่ากล่าวเขาอีก..!"

เรื่องพวกนี้จะว่าไปแล้วก็เป็นจริตนิสัยเฉพาะของแต่ละคน กระผม/อาตมภาพมอบความไว้วางใจให้ใครไปทำงานแล้ว ต่อให้เขาจะใช้เงินทุนไปเท่าไรก็แล้วแต่เขาจะตัดสินใจ ขณะในเดียวกัน ถ้ามีข้อผิดพลาดอะไร ตนเองก็จะแบกรับเอาไว้เอง ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ทีมงานวัดท่าขนุนก็จะเคยชินกับการตัดสินใจด้วยตนเอง ต่อไปถึงไม่มีกระผม/อาตมภาพ หลังจากที่เขาได้แก้ไขข้อผิดพลาดต่าง ๆ บ่อย ๆ ท้ายที่สุดก็จะสามารถยืนหยัดทำงานได้ด้วยตนเองอย่างเต็มภาคภูมิ

 

สำหรับวันนี้ กระผม/อาตมภาพต้องไปร่วมพิธีสมโภช ๓๑๓ ปี การตั้งอารามวัดราษฎร์ประคองธรรม ตำบลเสาธงหิน อำเภอบางใหญ่ จังหวัดนนทบุรี ซึ่งได้รับพระราชทานผ้าไตรจากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ซึ่ง"ท่านเจ้าประคุณสมเด็จพระมหารัชมงคลมุนี" (ธงชัย ธมฺมธโช ป.ธ. ๖) กรรมการมหาเถรสมาคม เจ้าคณะใหญ่หนกลาง ได้เดินทางมาเป็นประธานด้วยตัวเอง

กระผม/อาตมภาพไปถึงก็แบกพัดพระครูสัญญาบัตร เทียบเจ้าคณะอำเภอชั้นพิเศษฝ่ายวิปัสสนาธุระ เข้าไปด้วยความเท่อย่างมาก เนื่องเพราะว่าส่วนใหญ่เขาเป็นเจ้าคุณกันทั้งนั้น ปกติแล้วพระครูสัญญาบัตรฝ่ายวิปัสสนาธุระก็ "หาทำยายาก" อยู่แล้ว ปัจจุบันนี้มีแต่เจ้าคุณก็ทำให้พระครูยิ่งหายากเข้าไปอีก เป็นอะไรที่ค่อนข้างจะภาคภูมิใจและยืดได้อีกต่างหาก..!

ในเมื่อไปถึง กราบทักทายบรรดาเจ้าคุณและเพื่อนฝูงต่าง ๆ แล้ว "พระเดชพระคุณพระเทพสาครมุนี" (สมบูรณ์ ปญฺญาวุโธ ป.ธ. ๙) ที่ปรึกษาเจ้าคณะภาค ๑๔ เจ้าอาวาสวัดเจษฎาราม (พระอารามหลวง) จังหวัดสมุทรสาคร ก็ย่องมาด้านหลังนั่งคุยด้วย

"พระเดชพระคุณหลวงพ่อสมบูรณ์" ของกระผม/อาตมภาพรูปนี้ ท่านเป็นผู้ใฝ่รู้เป็นอย่างยิ่ง ดังนั้น..ท่านจึงชอบใจที่กระผม/อาตมภาพไปไหนก็ถือหนังสือติดมือไปด้วย แล้วท่านสอบถามเรื่องราวอะไร ก็สามารถบอกกล่าวพูดคุยสนองตอบท่านได้ทั้งสิ้น ท่านเห็นเมื่อไรก็จะวิ่งเข้ามาหา แม้จะมีคนพยายามนิมนต์ท่านที่เป็นเจ้าคุณชั้นเทพและอาวุโสพรรษาสูงมาก ไปนั่งข้างหน้า ท่านก็บอกว่า "นั่งข้างหน้าแล้วไม่มีคนคุยด้วย..!"

สักพักหนึ่ง "พระเดชพระคุณพระราชวชิรโมลี" (สมชาย พุทฺธญาโณ ป.ธ. ๗) เจ้าคณะภาค ๑๔ ก็มานั่งแปะด้วยอีกคนหนึ่ง คุยกันไปได้พักใหญ่ "ท่านเจ้าคุณตี๋" - พระกิตติวชิรธาดา (วิทยา มหาวีโร) เจ้าของงาน เจ้าอาวาสวัดราษฎร์ประคองธรรม เจ้าคณะอำเภอบางใหญ่ ก็เดินมายกมือไหว้แล้วโวยว่า "ผู้ใหญ่มานั่งข้างหลังแบบนี้ แล้วคนอื่นจะไปนั่งกันที่ไหน ?" "หลวงพ่อเจ้าคุณสมบูรณ์" พูดยิ้ม ๆ ว่า "จะนั่งที่ไหนก็ตามใจเขา แต่พวกเราขอนั่งตรงนี้" เล่นเอา"ท่านเจ้าคุณตี๋" หัวเราะไม่ออก ไปไม่เป็น..!

 

จนกระทั่งใกล้เวลา "ท่านเจ้าประคุณสมเด็จพระมหารัชมงคลมุนี" จะมาถึง ทางพิธีกรก็นิมนต์บรรดาพระเถระทรงสมณศักดิ์ขึ้นสู่อาสน์สงฆ์ทั้งหมด หลายรูปก็ล้วนแล้วแต่คุ้นเคยกันมาเนิ่นนาน เดินผ่านก็ยกมือไหว้ทักทายกันตามปกติ กระผม/อาตมภาพยืนถวายการต้อนรับจนกระทั่ง "หลวงพ่อสมเด็จหนกลาง" ท่านขึ้นสู่เถรอาสน์แล้ว ก็ไปนั่งร่วม "เฟรม" ถ่ายรูปกับท่านด้วย..!

เมื่อท่านเดินไปเป็นประธานในการจุดธูปเทียนบูชาพระรัตนตรัย กระผม/อาตมภาพก็จะเดินไปขึ้นอาสนะด้านพระครูสัญญาบัตร แต่ปรากฏว่ามองไม่เห็นพัดตัวเอง เรียนถาม "ดร.ท่านเจ้าคุณอ๋อ" - พระวชิรปัญญาภรณ์, ดร. (พงศ์พันธ์ ขนฺติโสภโณ) เลขานุการเจ้าคณะภาค ๑๔ "ดร.ท่านเจ้าคุณอ๋อ" บอกว่า "เขาให้หลวงพ่อเล็กขึ้นชุด ๒ ครับ"

"พระครูวินัยธรเขมา อนุชาโต" กองงานเลขานุการเจ้าคณะภาค ๑๔ บอกว่า "เขาเก็บหลวงพ่อเล็กไว้เป็นหัวแถวชุด ๒ ครับ" ทำเอากระผม/อาตมภาพถึงกับนั่งเหวอไปเลย..!

เมื่อฟังการเจริญพระพุทธมนต์จนเสร็จเรียบร้อย บรรดาเจ้าคุณทั้งหลายรับไทยธรรม ถวายอนุโมทนา "หลวงพ่อสมเด็จหนกลาง" ถวายอดิเรกแล้ว พิธีกรประกาศให้กระผม/อาตมภาพขึ้นหัวแถวจริง ๆ เล่นเอาต้องถือพัดเดินตัวลีบไปเลยทีเดียว ไม่นึกว่าอยู่ไปอยู่มาแล้วตนเองจะกลายเป็นผู้ยิ่งใหญ่แนวหลังขนาดนี้..! แต่ก็เป็นอะไรที่ชอบใจมาก ประมาณว่า "ขอเป็นหัวหมาดีกว่าเป็นหางราชสีห์" อะไรประมาณนั้น ไม่รู้เหมือนกันว่าปลอบใจตนเองหรือเปล่า ?!

สักพักหนึ่ง "หลวงพี่พรหมลิขิต" (พระครูปฐมภาวนาภิรัต วิ., ดร.) เจ้าคณะตำบลทัพหลวง เจ้าอาวาสวัดวังตะกู จังหวัดนครปฐม ซึ่งท่านถือพัดวิปัสสนาธุระชั้นเดียวกันมาถึง แต่ด้วยความที่ท่านรับพัดทีหลัง จึงต้องนั่งถัดไป ตามด้วยเจ้าคณะอำเภอชั้นพิเศษอีกรูปหนึ่งซึ่งไม่คุ้นหน้า แล้วท่านเองก็สอบถาม "หลวงพี่พรหมลิขิต" ว่าท่านมากจากวัดไหน ? "หลวงพี่พรหมลิขิต" หันไปคุยด้วย แต่ท่านไม่กล้าที่จะคุยข้ามหัวมา กระผม/อาตมภาพจึงไม่ได้พูดคุยสอบถาม ว่าท่านเป็นใคร ? มาจากไหน ? เนื่องเพราะว่าในยุทธจักรพระสงฆ์ของเรานนั้น เรื่องของสมณศักดิ์บางทีก็ตามกันไม่ทัน จึงทำให้หลายท่านรวมทั้งกระผม/อาตมภาพด้วย ไม่ทราบว่าใครเป็นใครกันบ้าง..!

 

ครั้นทุกอย่างพร้อมแล้ว กระผม/อาตมภาพก็ส่งไมโครโฟนให้ "หลวงพี่พรหมลิขิต" เป็นผู้นำในการสวดมาติกาบังสุกุล "หลวงพี่พรหมลิขิต" คอยกระซิบถามว่า "ต้องขึ้นบทไหนบ้าง ?" กระผม/อาตมภาพก็บอกว่า "นะโมฯ กุสะลาใหญ่ เหตุปัจจะโยฯ" ท่านพยักหน้ารับ แต่พอถึงตอนกรวดน้ำรับพร ท่านขึ้นยะถาฯ สัพพีฯ แล้วหยุด กระผม/อาตมภาพบอกว่า "ภะวะตุ สัพฯ" ท่านหยุดไปอึดใจหนึ่งแล้วถึงได้ขึ้น

จนกระทั่งเสร็จพิธี เก็บพัด รับไทยธรรมแล้ว ถึงหันมากระซิบว่า "ผมไม่รู้ว่าสมเด็จท่านถวายอดิเรกไปแล้ว โดยธรรมเนียมในเมื่อ ยถาฯ เสร็จ ก็ต้องรอสมเด็จท่านถวายอดิเรก แล้วถึงจะรับสัพพี ถ้า "พี่เล็ก" ไม่บอก ผม "หน้าแตก" แน่เลย" กระผม/อาตมภาพก็ได้แต่หัวเราะ เนื่องเพราะว่าท่านมาทีหลัง เดินมาถึงก็ขึ้นอาสน์สงฆ์เลย จึงทำให้ไม่ได้รู้ว่าเหตุการณ์ข้างในเขาไปถึงไหนกันแล้ว ?!

ลงจากอาสนะมา คราวนี้ก็ทักทายกันให้มั่วไปหมด เนื่องเพราะว่าในเขตปกครองคณะสงฆ์หนกลาง ๒๓ จังหวัด ส่วนใหญ่ กระผม/อาตมภาพจะคุ้นเคยทั้งนั้น ไม่ว่าจะเป็น "หลวงพ่อญา" (พระครูวัชรชลธรรม) เจ้าอาวาสวัดท่าซิก เจ้าคณะอำเภอท่ายาง จังหวัดเพชรบุรี หรือแม้กระทั่ง "ท่านเจ้าคุณกล้า" - พระวชิรวาที, ผศ.ดร. เจ้าอาวาสวัดมหาธาตุ วรวิหาร รองเจ้าคณะอำเภอเมืองเพชรบุรีก็ดี หรือว่าท่านอื่น ๆ ก็ตาม

เจ้าหน้าที่เขายังจัดอาสนะเอาไว้ เพื่อที่จะถ่ายรูปกับ "หลวงพ่อสมเด็จหนกลาง" กระผม/อาตมภาพขอตัวกับ "ท่านเจ้าคุณตี๋" บอกว่า "คนบ้านไกล กลัวรถติด ขอไปก่อนนะครับ" แล้วก็โชคดีเหลือเกิน เมื่อวิ่งออกมา ปรากฏว่าในช่วงที่เดินรถได้คันเดียว ไม่สามารถที่จะวิ่งสวนกันได้นั้น เจ้าหน้าที่กำลังโบกไล่รถขาออกอยู่พอดี เมื่อเหยียบผ่าน "คอขวด" ออกมาได้ เข้ามาถึงภายในซอย ปรากฏว่าเจอรถยนต์หลายร้อยคัน จอดเรียงรายยาวเหยียดตลอดซอยเข้าวัดอุทยาน เพราะว่าบรรดาพ่อแม่ทั้งหลายมารับลูกที่เรียนอยู่โรงเรียนอนุบาลเด่นหล้า ที่กระผม/อาตมภาพอ่านว่า "โรงเรียนอนุบาลเดนลา" เพราะว่าเขียนภาษาอังกฤษอย่างนั้น ทำเอาคนได้ยินถึงกับสั่นหัวไปเลย..!

ครั้นมาถึงที่พักแล้ว ได้มอบปัจจัย ๕๐,๐๐๐ บาทให้กับ "พระครูวิโรจน์กาญจนเขต, รศ.ดร." รองคณบดีคณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เพื่อที่จะนำไปเพิ่มกองทุนพัฒนามหาวิทยาลัย เนื่องในโอกาส ๑๓๙ ปี มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย จากนั้นก็เร่งมานั่งส่งงานต่าง ๆ ซึ่งเป็นงาน "สืบสานวิถีถิ่นวิถีธรรม เยี่ยมยลอัตลักษณ์ชุมชนวัดท่าขนุน ทองผาภูมิ" ที่ทางวัดและคณะกรรมการชุมชนคุณธรรมต้นแบบวัดท่าขนุน ทยอยกันส่งเข้ามา จึงได้ตั้งหน้าตั้งตาในการบันทึกเสียงธรรมจากวัดท่าขนุนเอาไว้ แล้วยังต้องไปไล่ตามงานต่ออีกมากมาย..!

สำหรับวันนี้ ก็ขอเรียนถวายพระภิกษุสามเณรของเรา และบอกกล่าวแก่ญาติโยมแต่เพียงเท่านี้

พระครูวิลาศกาญจนธรรม, รศ.ดร.
เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน
วันศุกร์ที่ ๑๑ กันยายน พุทธศักราช ๒๕๖๙
(ถอดจากเสียงเป็นอักษร โดย เผือกน้อย)